AptekaKamagra

Inhibitory fosfodiesterazy PDE-5 to leki pierwszego rzutu przy zaburzeniach erekcji

W przypadku różnych podejść do leczenia zaburzeń erekcji, takich jak zastrzyki do ciał jamistych, protez prącia, doustne inhibitory fosfodiesterazy (PDE) -5 pozostają najbardziej preferowane dla zdecydowanej większości mężczyzn. Do dziś pozostają pierwszą linią terapii.

Historia stosowania inhibitorów PDE-5

Inhibitor PDE-5 cytrynian sildenafilu, zsyntetyzowany w latach 90-tych ubiegłego wieku, stał się jednym z największych odkryć epoki. Jego kliniczne zastosowanie w 1998 roku zmieniło rozumienie możliwości leczenia zaburzeń erekcji. Udowodniona w licznych badaniach klinicznych, wysoka skuteczność leku we wzmacnianiu i przedłużaniu erekcji prącia radykalnie zmieniła schemat leczenia tego schorzenia.

Skłoniło to również wiele korporacji farmaceutycznych do opracowania analogów sildenafilu (Viagra, Kamagra)o większej selektywności i kontroli. Tak pojawiły się leki – inhibitory PDE-5 drugiej generacji tadalafil (Cialis) i wardenafil (Levitra) oraz trzecia – awanafil (Spedra). Obecnie leki te uzyskały dopuszczenie do leczenia zaburzeń erekcji u mężczyzn w wielu krajach na całym świecie.

Zaburzenia erekcji – różne rozwiązania tego samego problemu

Zaburzenia erekcji i przedwczesny wytrysk to dwa główne dolegliwości występujące u mężczyzn. Taka uciążliwość może wystąpić w każdym wieku, a brak erekcji często staje się prawdziwą tragedią. Brak równowagi w życiu rodzinnym może prowadzić do poważnego pogorszenia, jakości życia, problemów w pracy, a nawet rozwoju ciężkiej depresji. Mówi się, że zaburzenia erekcji mają miejsce, gdy mężczyzna ma trudności z osiągnięciem lub utrzymaniem wystarczającej sztywności prącia podczas całego stosunku płciowego lub na którymkolwiek z jego etapów. Wraz z niemożliwością osiągnięcia erekcji i niewystarczającą twardością penisa, kolejną wczesną oznaką rozwoju zaburzeń erekcji może być skrócenie czasu trwania erekcji. W tym przypadku mężczyzna najpierw uzyskuje erekcję, ale nie trwa ona wystarczająco długo, aby zapewnić satysfakcjonujące współżycie.

Czym są inhibitory fosfodiesterazy PDE-5?

Fosfodiesteraza typu 5 jest enzymem zmniejszającym wewnątrzkomórkowe stężenie cyklicznego nukleotydu – cyklicznego monofosforanu guanozyny (cGMP), dlatego jego hamowanie prowadzi do zwiększonej relaksacji komórek mięśni gładkich w odpowiedzi na stymulację seksualną, a tym samym do wzrostu erekcji oraz jej trwania. Wysoka skuteczność inhibitorów PDE-5 u mężczyzn została potwierdzona niezależnie od etiologii zaburzeń erekcji. W zależności od szybkości eliminacji z organizmu można je podzielić na dwie podgrupy: leki krótko działające (sildenafil i wardenafil, których okres półtrwania wynosi odpowiednio około 3 i 4 godziny) oraz lek długo działający (tadalafil, którego okres półtrwania wynosi około 18godzin).

Mechanizm działania inhibitorów PDE-5

Mechanizm działania inhibitorów PDE-5 jest fizjologiczny i realizowany na poziomie komórkowym zatok jamistych i tętniczek. Leki z tej grupy nie działają bezpośrednio rozluźniająco na ciała jamiste, ale wraz z procesami inicjowanymi przez tlenek azotu przyczyniają się do wzrostu zawartości cGMP w komórce. Tlenek azotu aktywuje syntezę tego cyklicznego nukleotydu, a inhibitory fosfodiesterazy zapobiegają rozpadowi cGMP. Procesy te są możliwe po aktywacji szlaku metabolicznego nitroksydu stymulowanego aktywnością seksualną. W przypadku braku stymulacji seksualnej inhibitory PDE5 są nieskuteczne.

Korzyści, jakie zapewniają mężczyznom leki z grupy PDE5

Leki z grupy PDE5 okazały się skuteczne u większości mężczyzn, niezależnie od przyczyny zaburzeń erekcji, wieku, chorób współistniejących itp. Wraz z gromadzeniem wiedzy na temat skuteczności i bezpieczeństwa iPDE5, której lista znacznie się poszerzyła i jest wciąż uzupełniana o nowe nazwy, ich dominująca rola w leczeniu zaburzeń erekcji przestała być kwestionowana. Szybko zmieniła się również opinia o przyczynach rozwoju zaburzeń erekcji. Obecnie powszechnie przyjmuje się, że zaburzenia erekcji mogą mieć podłoże psychologiczne w nie więcej niż 20% przypadków u większości mężczyzn mogą być organiczne.

W pierwszym etapie leczenia zaburzeń potencji przepisuje się inhibitory PDE5, które są dostępne w postaci tabletek. W hipogonadyzmie pierwotnym i wtórnym wskazana jest terapia androgenowa. Spośród powyższych leków cytrynian sildenafilu jest słusznie uważany za najlepiej zbadany i sprawdzony pod względem czasu. Stosowanie inhibitorów PDE5 na stałe poprawia stan erekcji w tak trudnych do leczenia grupach mężczyzn, jak chorzy na cukrzycę, którzy przeszli radykalną prostatektomię. Współczesna medycyna odniosła imponujący sukces w leczeniu zaburzeń erekcji i sprawiła, że problem ten udało się rozwiązać. Różnorodne leki i terapie alternatywne pozwalają zoptymalizować dobór leczenia i dostosować go do potrzeb danego mężczyzny.

Leave a Comment!